meo..MeO's profileท้องฟ้าทำไมสี"ฟ้า"--*......PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
April 15 สงกรานต์มาสาดน้ำกันมะ เฮ้ออากาศร้อน ร้อน แล้วก็ร้อน....เมษาหน้าร้อน
ช่วงเทศกาลสาดน้ำกันครึกโครม ปีนี้ไม่ได้ไปไหน นอนนอน กินกิน
เล่นสาดน้ำกะแมวเหมียวที่บ้าน..แล้วก็มีคนน่ารักมั้งแวะมาหาบ่อยๆ
แต่ก็ชอบแหย่ น่ารักมะ แต่มันก็เป็นช่วงเวลาสุกๆ ดิบๆ เน้อะ
ล้อเล่นก็ดีแหละค่ะ เอาเป็นว่าน่ารักที่สุดอะ55555555
เป็นห่วงแล้วก็คิดถึงทุกคน สงกานต์อากาศร้อนแต่ก็ขอให้เย็นใจ
หาอะไรให้ชุ่มชื้นหัวใจจะได้กระชุ่มกระชวยเน้อะ....555555
January 26 ลั่นล้า***ลั่นลาลั่นล้า…เดือนมกรา เดือนนี้มันอะไรกันนี่..ขึ้นเวรให้แรงงานหนักหยั่งกะตัวไรเนี๊ยะ สงสัยจะรวยกันใหญ่...อิอิ แถมคนมีใครบางคนที่คอยมาเบียดบังเวลานอนอีก ใจร้ายเน้อะ ดูเหมือนว่าเจ้าตัวก็จะรู้ดีแต่ก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ซะงั้น เดือนนี้เศร้าใจจัง ต้องสูญเสียคนดีๆจากโลกนี้ไปอีกคน แม้ว่าจะไม่สนิทกันมากแต่ก็เศร้าใจยิ่งนัก จะมีใครสักกี่คนที่ยอมทำงานเพื่อชาติ ตราบจนลมหายใจสุดท้าย..ก็ได้แต่หวังว่า ความดีนี้จะช่วย เป็นแสงนำทางที่ดีและนำความสุขที่นิรันดร์ไปสู่ผู้เสียสละของเรา รู้สึกดีที่อย่างน้อยก็เป็นอีกหนึ่งคนที่ได้ไปส่งเค้าด้วย อีกเรื่องที่เป็นการเริ่มต้นที่ดี กับเรื่องเก่าๆ ตอนนี้มันก็ดี เป็นความรู้สึกที่ดีอย่างบอกไม่ถูก อย่างน้อยเราก็รู้ว่าเราโตขึ้นแยะเลยหละ.....*-* มันดีกว่าเดิม ประสบการณ์สอนเราว่า การให้อภัยเป็นการให้ที่ยิ่งใหญ่ เห็นท่าจะจริง มันรู้สึกสบายใจดี เกิดเป็นมิตรภาพใหม่ๆ คาดไว้ว่า จะเป็นสิ่งที่เรียกว่า *ความจริงใจ* ที่นี้โลกก็จะได้สงบสุข คนสองคนสามารถยิ้มให้กันได้จริงๆ(เวอร์ไปมั๊ย) ช่างเหอะยังงัยซะก็ยังมีคนที่น่ารักคอยดูแลและอยู่เคียงข้างเสมอ
January 02 สวัสดีปีใหม่ 2008วันนั้เป็นช่วงแรกๆของปีที่มีเรื่องเศร้า ใครๆก็รู้ดี...
กับอากาศที่แสนเหงา ******ลมหนาวพัดโชยเล่นเอาตัวแข็งกันทีเดียว
สิ่งที่ได้เรียนรู้จากคนบางคน กับเหตุการณ์รอบตัว
ความพร้อมในทุกอย่าง และทุกด้าน บางทีคงไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นเสมอไป
...+++++ การเก็บเกี่ยช่วงเวลาที่มีความสุขต่างหากหล่ะที่มีสำคัญ******
มากกว่าอะไรทั้งหมด....หลังจากได้พักใช้เวลาส่วนตัวมา 2-3 วัน...
และแล้ววันนี้ก็มาถึง..จะได้นอนมั๊ยเนี๊ยะ///////////
เอาน่าเริ่มต้นปีใหม่ไฟยังแรงอยู่ สู้ สู้ สู้ตาย ไว้ลายสู้ สู้
และก็หวังว่าจะมีคนเข้าใจและคอยจะอยู่เคียงข้างกันเสมอนะ
ให้เวลามาเป็นเครื่องพิสูจน์กานนนนนนนนนน.....
-------สวัสดีปีใหม่ค้า---------
    December 27 ก็มันจะปีใหม่แล้วอะค่ะ คิดถึงทุกๆคนมากมาย งานยุ่งมากๆๆ คนใกล้ตัวก็จะรู้ดี
ใกล้จะปีใหม่แล้วค่ะ ไม่ยักกะหนาวร้อนซะ........
ปีนี้เหลืออีกแค่ 3 -4 วัน ก็จะสู่ปีใหม่แล้ว
เราอะหรอทามงานจนวันสิ้นปี......
 ก็ดีดูชีวิตมีอะไรทำอยู่ตลอด 5555555ชีวิตปีหน้าเป็นอะไรที่น่าตื่นเต้น คงมีอะไรใหม่ให้เจอแน่ๆๆ
แต่ปีนี้ที่กำลังจะผ่านไปก็รู้สึกว่าได้เจอแต่สิ่งดีๆมากมาย
นับเป็นความทรงจำที่ดี
วันเวลาแห่งความสุข *-*//////// กับใครบางคนที่พิเศษ
ชีวิตแบบนี้ก็นับว่าไม่เลวทีเดียว
ไม่รู้สินะว่าจะเป้นช่วงเวลาที่นานขนาดไหน
ก้แค่อยากจะเก้บความทรงจำที่ดีๆๆไปจนถึงวันที่มันไม่มีนั่นแหละ
เอาเป็นว่าจะรอคอยถึงปีใหม่กับช่วงเวลาแห่งความสุขที่รอคอย
คิดถึงทุกคน ......แม้ว่าจะยุ่งๆ ไม่ได้ไปหา โทรหา หรือส่งข้อความให้
แต่ก็ส่งความห่วงใยให้เสมอนะ ว่างๆก็ทักกันได้เหมือนเดิม
*****รักเท่าเดิม******
November 11 นี่มันอะไรกันนี่.....*-*0000000)))))))) มันเป็นอะไรกันนี่...(((((((((000000
เกิดขึ้นเรื่อยๆๆๆๆๆๆๆ จนบางครั้งไม่ทันตั้งตัว... แบบนี้งัยเผลอๆๆแป๊ปเดียวก็เข้าเดือน 11 อีกอึดใจเดียวก็เป็นวันสิ้นปีของที่หลายๆคนรอคอย โหหหหหห..ช่างดูมีความสุขอะไรขนาดนั้นฟ ช่วงนี้เราก็ยุ่งๆๆๆขออย่างเดียวคือเวลานอน นับว่าเป็นเวลาที่ปรารถนาและมีค่าที่สุด เพราะงั้นก็เลยไม่ค่อยได้เจอใครๆเลย ไม่รู้ว่าเป็นงัยกันบ้าง ( เจอแต่บางคน ซ้ำๆๆบ่อยๆๆ ) ก็เริ่มล่ะ 55555555 แหม+++ล้อเล่นหรอกน่า *-* สบายดีอยู่ใช่มั๊ยอ่ะ หวังว่าเป็นเช่นนั้น ไม่ต้องห่วงเราก็สบายดีมากกกกกกกก...มั้ง ทำงาน งานงาน ไปเรื่อยๆๆ ทุกอย่างก็เรื่อยๆๆๆ บางครั้งก็รู้สึกไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเหมือนกัน บอกไม่ถูกว่าทำไมอ่ะดิ คิดอยู่ว่าตัดสินใจอะไรลงเนี๊ยะ....... เออออออออออออ..... ช่างเหอะ เพื่อนๆๆจะไปงานรับปริญญาออมที่หอการค้ามะ ไปด้วยดิ นะนะ...ส่งข่าวมาบอกด้วย จะรอนะคะ.... ดูแลตัวเองด้วย บ้ายบาย October 13 ก็มันเป็นหน้าหนาวอะดิ“เย้โย้.......เข้าหน้าหนาวแล้วววววววววว...........” ไม่น่าเชื่อว่าหน้าหนาวปีนี้จะมาเร็วมาก เช้าๆนะแทบไม่อยากอาบน้ำเลย แต่ไม่นะ ยังงัยซะก็ต้องอาบน้ำเพราะเป็นคนที่รักความสะอาดมาก55555555 จริงๆแล้วหน้าหนาวใครว่าหน้าเบื่อ...... เราว่าอากาศออกจะดี้ดี *-* ทำให้อารมณ์ดีได้ทั้งวันเลย แป๊ปๆก็กลางเดือนแล้ว เดือนนี้มีอะไรทำให้ต้องแปลกใจอย่างมาก เฮ้อ....ก็เจอของแปลกอะ 55555555 คนอะไรแปลกประหลาด เท่าที่เคยเห็นมาก็ไม่เคยอะ เจ้าตัวคงรู้ตัวดี ช่างเหอะ ...เริ่มรู้สึกว่ามีอะไรแปลกใหม่ให้ทำเพิ่มมากขึ้น เดือนใหม่กับการทำงานใหม่ และใครบางคนใหม่ๆ ที่ไม่เคยนึกว่าจะได้เจอกันมาก่อน ออออออ...... จะว่าไปมันก็ทำให้รู้สึกดีกว่าเดิมเหมือนกันแฮะ.... งั้นสงสัยต้องหาอะไรใหม่ๆทำบ่อยๆ จะได้รู้สึกดีเพิ่มมากขึ้นว่ามั๊ย00000000000 เพิ่งเคยรู้สึกว่าบางทีสิ่งที่เคยคิดไว้กับโลกแห่งความจริงมันก็ต่างกันอย่างสิ้นเชิง สิ่งที่คิดอาจไม่เป็นแบบนั้นเสมอไป แม้จะรู้สึกแปลกๆ ที่ตัวเองทำไปได้แต่ก็รู้สึกดีแหละ แต่อะไรก็ไม่แน่นอนเสมอไปนั่น เป็นสิ่งที่โลกสอนเราเสมอ ก็ต้องคอยดูกันต่อไปน้า.......... คิดถึงทุกคน รักษาสุขภาพด้วยนะ หน้าหนาวแล้ววววววววววววว.............. September 11 นี่มันเดือนกันยาแล้วหนินี่มันเดือนอะไรแล้วนี่ โอ้กันยายนแล้วหรอแป๊ปๆๆก็จะหมดปีอีกแล้ววววววว....
 เวลาช่างผ่านไปรวดเร็วจริงๆๆเลยเน้อะ..............เดือนนี้จะอารมณ์ดีตั้งแต่ต้นเดือนสงสัยเดือนนี้จะมีแต่เรื่องดีๆทั้งเดือน (คาดว่า..น่าจะเป็น..อะไรประมาณนั้นอะ55555)
ตอนนี้ก็ทำงาน...งาน...งาน...........ชีวิตไม่เห็นเดือนเห็นตะวัน
แต่ก็เวลาผ่านไปแป๊ปๆก็นึงอีกและ..นี่แหละน้าเค้าว่าชีวิตคนเรา
จะทำอะไรก้ให้รีบๆทำอะดิ.... ใช้ชีวิตให้มีความสุข ....จนร้อน5555555
การจะทำอะไรตามใจคงช่วยให้รู้สึกดีไม่น้อย
ช่วงนี้ก็มีเรื่องให้ต้องชั่งใจอยู่......คิดเท่าไรก็คิดไม่ออก ใครว่างๆช่วยทีซิ
จะขอบคุณมากเลย....ช่วงที่ยังคิดไม่ออกก็เลยปล่อยไปเรื่อยๆๆหลายคนเริ่มงง
ช่างเหอะ...เอาเป็นว่าทุกวัน ก็สุกๆๆ ดิบๆๆ เอ้อ...ก็มีความสุขบ้างแหละ
คนเราถ้าคิดว่ามันสุขก็ต้องสุขแบบว่าเปลี่ยนคิดในแง่บวกก็คงจะดีเน้อะ
ใครจะรู้ว่าเดือนนี้มีเรื่องตื่นเต้นตั้งหลายเรื่องกำลังรอคอยอยู่.......... อู้ววววว.............................
"อย่าลืมเข้ามาเยี่ยมกันบ่อยๆนะ"
-------------คิ--ด-ถึ--ง----น้--------า-----ค้------า--------
ยั้งใจไม่ค่อยอยู่ อู้ว...แปลกจริงๆๆ ถึงคิดถึงเธออีกแล้ว จริงๆๆ คิดถึงเธอจัง
August 25 เอ่อ...งัยดีหล่ะ ดีๆๆๆๆๆๆๆ.................ดีจ้า   ก็ไม่มีอะไรหรอกอะ แบบว่าเห็นคนอื่นเค้าอับเสปซกันเราก้เลยกลัวจะน้อยหน้าอะค่ะขออับกะเค้าบ้าง........ช่วงนี้ก็ยังเดิมๆๆๆแต่ก็สบายใจขึ้นหน่อยแหละ.....
รู้สึกได้จริงๆๆกับคำว่า "หนทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน"
เห้นท่าคงจะจริงๆๆๆๆๆๆ แต่ก่อนเราคงยังเด็กจริงๆไม่รู้ว่ามันจะมีแบบนี้จริง
ก็มันไม่เคยเจอนี่หน่า
 บทเรียนที่1ความคิดของเรากลายเป็นสีชมพูจากใครคนนึงที่เคยบอคนบอกว่าโลกของเรามันสีชมพูเกินไป ความจริงมันไม่มี แปลกจังแหะๆๆๆ..........แล้วมันก็จริง....เราคงต้องมองอะไรอย่าให้มันดีมากเกิน
แต่ต้องใช้เวลาตั้งเกือบปี กว่าจะรู้สิ่งที่ใครบางคนไม่อยากให้รู้ 555555 ถือว่าไม่นานนักถ้าเทียบกับชีวิตที่เหลืออยู่ สุดท้ายก็จบลงด้วยเวลา
ช่างเหอะเรื่องมันผ่านมาแล้ว ก็แค่บทเรียนบทเล็กๆๆในชีวิต ต้องขอบคุณบางสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกว่ามันเลวร้าย
เพราะนั่นจะทำให้เราแข็งแรงขึ้นจ้า.......*********
บทเรียนที่2 ล่าสุด อันนี้ก็ชัดเจนใช้เวลาเพียง1-2 เดือนเราก็รู้ได้จริงๆๆๆจากความรู้สึกที่แย่ที่สุดจนแทบไม่อยากจะเข้าใกล้แต่ตอนนี้มันช่างรู้สึกตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง สิ่งที่สอนเราคือความหวังดี จริงใจ ไม่จำเป็นต้องเป็นสิ่งดีๆๆเสมอไป
จำได้ว่าโดนดุน้ำตาตกในทุก สุดท้ายมันคือความปรารถนาของใครคนนึงที่อยากให้อะไรบางอย่างกับเรา
ซึ้งมากๆๆๆๆ ทุกวันนี้โดนดุเหมือนเคยแต่สิ่งที่แตกต่างคือความรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก
ใครเห็นคงว่าเราบ้าแน่ๆๆโดนดุยังยืนยิ้ม แน่นอนมันความรู้สึกที่อยากจะทำสู้ๆๆๆสู้ตายอะ55555
นั่นไงอดทนใช้เวลาไม่นานก็เชื่อได้จริงๆๆ ต้องขอบคุณคำดุที่ทำให้เราโตขึ้นอีกแล้วววววววววว
..... คงต้องมีบทเรียนที่3-4-5-6.........ไปเรื่อยๆๆและเราก็จะเข้าใจคนบนโลกนี้มากขึ้นอีกมั้งว่า.....
July 31 ใครอดไปก็เข้ามาดูซะ แต่จิงๆก็มาวันซ้อมกานหมดถ้าจะเหลือเราคนเดียว เอาน่า......ก็เอารูปมาให้ดูเล่นอะ.......น่ารักดีมั้ง*-*
อยากดูเยอะก่านี้ก็ไปขอเจ้าของงานเอาเองนะ.......
เสียดายไม่เจอเพื่อนตั้งหลายคน ไว้งานหน้านะ
"เจอกันแน่"...........
ช่วงนี้ก็เดิมๆยุ่งๆ ทำแต่งาน งาน แล้วก็งาน
แต่ก็อยากไปเที่ยวนะใครไปไหนก็บอกล่วงหน้าจะแลกเวรไปให้ได้
จะได้เจอกัน ไม่งั้นคงรอไปถึงรับปริญญาหน้าของใครก็ไม่รู้อะ
คิดถึงทุกคน555555555555+++++
*-* บ้ายบาย July 12 เราจะรับปริญญาจริงนะ
..
.*-*......ตื่นเต้นจังเลยหละ จะเป็นคนที่มีการศึกษากะเค้าแล้ว5555++++++
หลังจากที่เดินซ้อมจนขาลาก...รองเท้ากดุม้ากมาก กัดเราซะ เดินกะเผ่กไปหลายวัน
อีก 1วัน ก็จะได้รับจริงๆๆแล้วแหละ........อูว.............
ตื่นเต้นมากเลยหละ ได้ปริญญา แถมได้พระราชทานเหรียญรางวัลฯด้วย อิอิ
รู้สึกดีใจ แล้วก็ภูมิใจสุดเลยนะเนี๊ยะ จริงๆก็รู้สึกแปลกใจ แล้วก็คิดว่าเป็นคนที่โชคดีมากเลยนะ
แม้ว่าจะไม่ค่อยขยันแต่อาศัยแรงใจและแรงเชียร์เอา ทำให้มีวันนี้กะเค้าด้วยอะดิ
ต้องขอบคุณทุกๆคนที่เป็นกำลังใจให้ตลอดมา ไม่ว่าจะเป็นที่บ้าน
น้อง เพื่อนๆที่วิทยาลัย แล้วก็ประชาชนที่รักทุกคน....ที่รักและหวังดีกะเราตลอดมา
เหมือนนางงามเลยอะ.........ไว้จะเอารูปมาลงให้ดูกานรอพรุ่งนี้อีกวันนะ
ช่วงนี้ก็ยุ่งเรื่องงานรับปริญญาอยู่ แต่เรื่องงานก็นะ .....เฮ้อ ก็ค่อนข้างตึงเครียดเหมือนกัน
แล้วก็ไม่วายจะขี้เหงาเหมือนเดิม หมดงานรับปริญญาจะได้เจอเพื่อนๆบ่อยๆแบบนี้อีกมั๊ยน้า....
ก็ถ้าใครว่างก็เข้ามาเยี่ยมบ่อยๆนะ.......ขอบคุณมากๆนะที่ไปถ่ายรูปด้วยกันอะ
รักทุกคนมากๆเลยจ้า.....*-*........ June 14 อยากคุยด้วยแม้ในวันที่ไม่ค่อยจะว่างดี..ดี...จ้า.....
 เป็นงัยกันบ้าง เฮ้อ ตอนนี้ก็อย่างที่บอกอะ อยากคุยด้วยแม้ในวันที่ไม่ค่อยจาว่าง
แต่ก็อีกนะก็ไม่มีใครว่างคุยกะเราจริงๆๆ ไม่ว่ากันหรอก แฮะๆๆๆๆๆๆ ............
ก็ตัวเราเองแทบจะทำงานครบ 30 วันเต็มใน 1 เดือน .....เดือนนี้ได้หยุดจริงๆ ก็ 2 วันเห็นจะได้อะ
ทำงานอึดมั๊ยหละ...555555++++++++ ก็งี้แหละชีวิตคนทำงานอย่างเราๆๆๆ
เหงาแบบไม่ว่างอะ ทำงาน กะ นอน ก็ครบ 24 ชั่วโมง พอดี ...............
อยากให้วันนึงมีเพิ่มอีก 24 ชั่วโมง จะได้แบ่งเวลามาให้กับคนอื่นๆๆบ้างคิดถึ้ง...คิดถึงอิอิ
แต่ทำงานหนักก็ดีนะดูเหมือนเวลาจะผ่านไปเร็วมากเลย แล้วงานที่ทำก็ทำให้รู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า
แม้ดูจะเครียดไปนิด แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะทำได้..อิอิ...ถือว่าเป็นงานบริการความสุขส่งตรงให้มาเลย
นะเนี๊ยะ..จากใจให้เธออะไรประมาณนั้น...ก็เลยยังมีแรงสู้ๆๆต่อไป ทำให้คนอื่นแต่ก็สุขใจนะ
ช่วงนี้กำลังเตรียมเรื่องงานรับปริญญา มีซ้อมหลายวันมากๆๆๆ ก็ยังไม่วายกลีบมาขึ้นเวรต่อ
ก็เหนื่อยกำลังดี (โรคจิตป่ะ) ว่างก็ชวนประชาชนของเรา แวะมาทักกัน ที่งานได้นะคะ
ซ้อมใหญ่ 30 มิถุนายน 2550 กะรับจริง 13 กรกฎาคม 2550 นะ.............
แต่ ถ้าไม่ว่างก็ส่งใจมาให้ก็พอแค่นั้นก็ชื่นใจแล้วจ้า...จุ๊บ..จุ๊บ.....  May 31 วันนี้วันแห่งความรัก ....++++++++ได้ยินแว่วqว่ารัก.......อะไรซักอย่างอะแต่จำไม่ได้ วันนี้วันวิสาขบูชา แล้วก้อวันงดสูบบหรี่โลก
แล้วก็วันพฤหัสบดี (เกี่ยวไรกันอะ) แต่สำหรับเรามันคือวันแห่งความสุข เพราะสำคัญตรงที่ว่า ได้นอนอยู่บ้านและ
ที่สำคัญอีกอย่างมันคือวันหยุด วันที่ 3 ในรอบเดือนพฤษภาคม ดูน่าสงสารมากทีเดียวทำงานไม่เห็นสนุกเหมือนที่คิดเลยเน้อะ แต่ก็ต้องสู้ต่อไป
ช่วงนี้ชีวิตก็ทำงานทุกๆวัน เหนื่อยๆมันส์ บอกไม่ถูกอะ.....
  แล้วก็ได้รับเชิญเข้าไปเป็นวิทยากรที่วิทยาลัย ได้คุยกะเด็กๆก็สนุกดี ดูว่าน้องเค้าสนใจเราเอามากๆอิอิรู้สึกดีจัง เป็นการเป็นงานกะเค้าได้ด้วย ดูเพิ่มความมีคุณค่าให้ตัวเองเยอะเลยนะเนี๊ยะก็ยังคิดถึงทุกๆคนเหมือนเดิม ไม่ค่อยได้เจอใครเลย
------- ว้า ...แย่จัง-----
ตอนนี้ก็คงใกล้เปิดเรียนสำหรับเด็กๆแล้วก็เพื่อนก็คงทำงานแล้ว ดีจัง มีคนเหนื่อยเหมือนกัน อิอิ ...
 นี่ๆว่างๆก็แวะมาทักกันบ้างนะเหงาแล้วก็คิดถึงทุกคนมากๆ "******เป็นกำลังใจให้นะฮับ....  May 06 อดทนเวลาที่ฝนพรำ....... เข้าหน้าฝนรึเปล่าก็ไม่รู้แหละ......ลมแรง ...ฝนก็หนักทุกวันเล่นเอาเปียกปอนไปทั้งตัวเลย....คงเป็นช่วงปลายร้อนต้นฝนอะไรประมาณนั้น...***เช้าๆไม่อยากตื่นขึ้นมาทำงานเลย.....
ช่วงหน้าฝนก็ต้องระวังสุขภาพมากๆจะเป็นหวัดเอาง่ายๆๆ...แม้จะขี้เกียจแบกร่มไปไหนมาไหน---ก็อย่าไปเดินตากฝนหละ
ต้องดูแลตัวเองดีดี///กินให้อิม//นอนให้หลับ///ทำให้ร่างกายแข็งแรงเข้าไว้
แต่จริงๆแค่คิดถึงเราก็จะอบอุ่นหัวใจ..อิอิ..แหวะ----เอาก็จะได้ไม่เป็นหวัดงัย
ช่วงนี้หลายคนก็คงเริ่มต้นทำงานแล้ว
...ดี-ดี จะได้มีชะตากรรมเดียวกัน..เริ่มต้นทำงานเดือนที่สองกับแทบจะทุกวันที่ฝนตก มันช่างเหมาะสมอะไรกับอย่างนี้
อยากกลับไปเป็นเด็กๆเหมือนเดิมจัง.....การทำงานกับชีวิตคนมันไม่ซาหนุกกกกเอาซะเลย....
ทั้งเหนื่อย---เซ็ง--เครียดๆบอกไม่ถูกกับการปรับตัวกับบบทบาทใหม่ที่ไม่ค่อยจะคุ้นเคย
มันดูอึมครึมเหมือนฟ้าตอนฝนตกหมองๆๆอย่างงั้นแหละ****
ก็พยายามจะคิดว่า"อดทนเวลาที่ฝนพรำ........อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง----ฟ้าก็คงสว่างแล้วทำให้เราได้เข้าใจ
ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอออออออ....."
/////////มันต้องรู้จักทุกข์บ้างจะได้รู้เน้อะว่าความสุขเป็นงัย/////
ก็จะรอวันแดดออกก็แล้วกันนะ ยังงัยก็ดูแลตัวเองด้วยคิดถึงทุกคนแหละ
เด็กๆๆๆๆก็กำลังจะสอบแล้วเป็นกำลังใจให้นะสู้ๆๆๆสู้ตาย...พร้อมๆกันนี่แหละเน้อะApril 28 อยากจะบอกว่าเสียดาย ดี.ดีจ้า............ประชาชนที่รักทุกท่าน คิดถึงกันบ้างมั้ยน้า....หายไปก็หลายวันอยู่ มีปัญหากับเจ้าไวรัสตัวแสบเล่นเอาต้องลงโปรแกรมใหม่ทั้งหมด
เฮ้อ.........แล้วทุกคนหละคิดถึงกันบ้างมั๊ย ตอนนี้เราเริ่มทำงานแล้วหละ จะครบเดือนแรกอีกไม่กี่วันแล้ว
ก็กลายเป็นผู้หญิงวัยทำงานแล้ว ทำให้ค้นพบสัจจธรรมว่าชีวิตเรายังมีอะไรที่ไม่รู้และต้องทำอีกมากมาย
จากชีวิตเด็กวัยเรียนกะตอนทำงาน แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ที่แน่ๆก็เรื่อง"ความรับผิดชอบ" นี่แหละสำคัญมากๆ
คงเป็นเพราะต้องทำงานกับชีวิตคนหละมั้ง จะทำอะไรซักอย่าง ต้องดูแล้วดูอีก คิดแล้วคิดอีก ใช้ 3 H ในการทำงาน
ตามที่ได้ถูกเสี่ยมสอนมาแต่เยาว์วัย Hand Heart Head ดูเหมือนง่ายแต่ก็ยาก น้ำมือ ทำอย่างนุ่มนวล ใช้ใจทำและภายใต้
การใช้ความคิดจากสมอง ฟังดูมีหลักการและเหตุผลมากๆ แต่ยากนะ แล้วก็ต้องปรับตัวกับบทบาทใหม่ๆ
แหมก็ทำงานภายใต้ใบประกอบวิชาชีพของตัวเองแล้ว ก็ต้องระวังมากๆ
นี่แหละเป็นที่มาของ คำว่าอยากจะบอกว่าเสียดาย ก็ด้วยไอ้คำว่าความรับผิดชอบนี่แหละ เลยทำให้อดไปทำอะไร
กะเพื่อนตั้งหลายอย่าง ก็ติดขึ้นเวรอะดิแลกเวรไม่ได้เพราะไม่มีใครให้แลก ใครที่ชวนแล้วก็ไปด้วยไม่ได้ก็ต้องขอโทษไว้ณโอกาสนี้
ก็อย่าเพิ่งเบื่อนะ ลองชวนไปเรื่อยๆมันต้องว่างตรงกันซักวันหละน่า อิอิ แต่งัยก็รักและคิดถึงทุกคนมีอะไรก็โทรมาหาได้ตลอดเวลา24ชั่วโมง
ยกเว้นตอนแบตโทรศัพท์หมด ตอนนี้ก็สู้ๆกันไปก่อน ใครทำงานที่ไหน เป็นยังงัย ก็ส่งข่าวมาหาบ้างนะ
รับปริญญา หรือจะบวช หรือจะหมั้น แม้กระทั่งแต่งงาน หรือแอบมีกิ๊กก็อย่าลืมคิดถึงเรา ให้ไปหน้าลอยตาในงานบ้างอิอิ
ส่วนเด็กที่รักทุกคนก็อย่าลืมคิดถึงคนแก่บ้างนะเหงาจะตาย ทำงานไม่เจอค่อยใครเลยอะ เฮ้อ ..............
 อย่าลืมคิดถึงกันนะ April 16 นี่ก็เทศกาลสงกรานต์แล้วซินะ ***เย้*****เย้.........เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ประชาชนของเรา ไปเที่ยวไหนกันบ้าง "คงสนุกกันน่าดู " อย่างน้อยก็มีเวลาอยู่กับคนที่เรารักนานๆไม่ว่าจะเป็นครอบครัว เพื่อนๆ แม้แต่หวานใจ
บางคนหวานหยดจนมดขึ้น เห็นแล้วก็........หมั่นไส้ อิอิ อย่าสนใจเลยก็แค่อิจฉา ...........
เราก็สนุกดี ออกไปพบปะผู้คนแทบทุกวัน วันละหลายๆคน (ฟังดูแปลกๆ) ก็หลังจากที่ใช้เวลากับตัวเองในการเรียนซึ่งเบียดบังเวลาส่วนนี้ไป
ก็ชดเชยให้กับเพื่อนๆบ้างโดนบ่นจนหูชามาตั้งนาน แหมไม่ค่อยได้เจอกันก็ยังรักและคิดถึงเหมือนเดิมแหละ
ปีนี้ก็ได้เที่ยวซนตั้งหลายที่แหนะ ตัวเปียกปอนกลับบ้านทุกวันแหละ ก็หน้าเทศกาลเน้อะไม่เปียกก็แปลกแล้ว ปีนี้ก็เป็นปีที่สองที่ได้ไปซนแถว
ตรอกข้าวสาร ก็ไม่ได้ตั้งใจไปหรอกนะ...............กลัวเปียก ..........แต่สุดท้ายก็ไปกะเค้าด้วย คนก็เบียดตามเคย โชคดีมีเพื่อนที่น่ารักคอยดูแล
แต่ปีนี้ดูเงียบๆ คนน้อยกว่าปีที่แล้วนะ มารู้ทีหลังว่าเค้าแห่ไปสีลมกันแหละ เห็นว่ามันส์มาก สังเกตจากคราบแป้ง ดินสอพองงี้เต็มถนนเลย
นักท่องเที่ยวก็เยอะแยะ หลายๆคนก็คงได้ไปสนุกใช่มั๊ยหละ .......เที่ยวเผื่อกันด้วย
เล่นสงกรานต์ก็สนุกดี แต่ก็แลกกันกับสีผิวที่ไหม้เกรียมเป็นสีแทนมากขึ้น(แทนที่จะขาว) ต้องรอไปอีกสักพักกว่าจะเข้าที่ เอาน่า..............เฮ้อ..............
สิ่งดีๆในปีใหม่นี้ก็ทำบูญตักบาตร แล้วแถมได้สรงน้ำพระเป็นงัยเพิ่มสิริมงคลให้ชีวิตเต็มที่เลย (จริงอยู่ใกล้ๆอะไรอย่างนี้ก็ค่อนข้างร้อน ใช้ความอดทนมากทีเดียว)
อิ..อิ ......แต่ก็ไม่ลืมอนุโมทนาสาธุให้ทุกคนด้วย น่ารักใช่ปะเอาน่าเริ่มต้นกับชีวิตเก่า ในปีใหม่อีกครั้ง ใครไปเที่ยวไหนกันบ้างก้บอกกันได้นะ
เพราะรู้สึกดีใจเวลาเห็นเประชาชนเค้ามาในนี้ ยังคิดถึงทุกคนเหมือนเดิมจ๋าจ้า-----------จ้า----------------
"สวัสดีปีใหม่ไทย2550" April 08 สวัสดีฤดูร้อน ในขณะนี้เรากำลังเข้าสู่ฤดูร้อนที่แสนจะทรมานใจ เป็นฤดูที่อาจเกิดอารมณ์หงุดหงิดได้มากถึงมากที่สุดนับวันอุณหภูมิของโลกเราก็ร้อนขึ้น ร้อนขึ้นทุกวัน เฮ้อ แก้ยาก สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดก็คือ "ทำใจจ้า"
สำหรับเราก้มีอะไรดี ดีให้ทำต้อนรับหน้าร้อนนี้ ......ตั้งแต่แรกของฤดูนี้................................
นับเป็นครั้งที่สี่ ที่ได้เข้าร่วมกิจกรรมที่มีประโยชน์แก่สังคมเค้าบ้าง การเข้าร่วมเป้นส่วนหนึ่งของการบำเพ็ญประโยชน์แก่สังคม
กับกลุ่มเพื่อนๆอีกร้อยกว่าชีวิต ของมูลนิธิรัฐบุรุษ แม้ว่าด้วยสองมือของเราก้อาจทำอะไรได้ไม่มากนัก
แต่ทุกคนก็มีความตั้งใจจริงอันนี้เรามองว่ามันเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดนะ ค่ายอาสา 1-11 เมษายน2550 โรงเรียนคลองเดื่อ
อ. ปากช่อง โคราช และเหมือนทุกครั้ง ที่ไปไม่ผิดหวังกับการได้เป็นส่วนหนึ่งในการทำอะไรเพื่อคนอื่นบ้าง
และมิตรภาพที่ไม่ได้หาซื้อได้ตามท้องตลาด.................................
ก้าวแรกที่ไปถึงก็ได้รับการต้อนรับอย่างดีจากเพื่อนๆชาวค่าย และเด็กๆที่สุดแสนจะน่ารัก อบอุ่นดีจริงๆ
สำหรับเราเป็นคณะเยี่ยม ก็3วัน 2 คืนกับการได้ทำอะไรที่ไม่เคยทำมาก่อน เข้าร่วมโครงสร้าง โครงสอน โครงสวัสดิการ
โครงสุขภาพ โครงสัมพันธ์ชาวบ้าน เราถือว่าเป็นโชคดีที่สุด เพราะเราพยายามจะลองทำทุกอย่าง (แบบว่าอยากงัย)
และ สิ่งที่ได้รับกลับมา คือ"รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และมิตรภาพที่ดี" เพื่อนๆชาวค่ายน่ารักทุกคน แม้ว่าเราจะมาจากต่างที่กัน
แต่แปลกเรากับทำงานร่วมกันได้จนสำเร็จ ประทับใจเพื่อนๆ ทุกคน (จริงๆเราไปก็อายุมากกว่าคนอื่นเค้านะ) ตอนนี้เพิ่งกลับมา
ก็ยังคิดถึ้ง คิดถึง......... นึกถึงถึงตอนที่ช่วยกันทำกับข้าว นั่งกินข้าว ล้างจาน เก็บกวาดพื้นขุดดิน ทำฝาย ร่วมทุกข์ ร่วมสุขกันมา
นั่งเล่น คุยกัน อ้าปากร้องเพลง ทุกวินาทีเราว่ามันมีค่าและมีความหมายสำหรับเรา นับเป็นความทรงจำที่ดีอีกครั้ง
สำหรับการครบรอบหนึ่งปีเต็มกับการเจอใครหลายๆคนที่พรหมลิขิตอาจพาให้มาได้เจอกัน และก็คงจากไปเช่นเดิมในเวลาต่อมา
แม้จะเป็นช่วงเวลาเพียงสั้นๆเท่านั้นก้ตาม เวลาแห่งความสุขมักจะผ่านไปเร็วเสมอ แต่ก็นับเป็นโชคดีที่เราได้ลองสัมผัสกับมันดู
และเพื่อนๆหลายคนก็คงคิดเหมือนเราแหละ เรามีบันทึกความทรงจำที่ดีร่วมกัน
ในวันนี้แม้ว่าอาจจะไม่มีโอกาสเจอชาวค่ายอีกแต่ก็จะคอยเฝ้าให้กำลังใจและความปรารถนาดีกับเพื่อนทุกคน
รักและคิดถึงจ้า.........ถ้าพรหมลิขิตมีจริงเราต้องได้เจอกันชัวร์ เราเชื่องั้นนะ.............  March 21 ใครเคยมีความรู้สึกไม่เข้าใจตัวเองบ้างใคร "ใครเคยมีความรู้สึกไม่เข้าใจตัวเองบ้าง " ฟังดูเป้นเรื่องขำๆ จะเป้นไปได้งัยหละ ตัวเราก้ต้องเข้าใจตัวเองมากที่สุดซิ
อาจเป็นเสียงที่คัดค้านกับคำพูดนี้........ นั่งนึกดูดีๆแน่ใจรึยังกับคำตอบที่มี งั้นช่วยบอกทีมีใครบ้างที่เคยทำอะไรโดยที่ไม่รู้ตัว
อ้อ....หรือไม่ก้ทำไปทั้งที่รู้ตัวแต่ก็ไม่มีเหตุผล อธิบายไม่ได้ นั่นแหละคือคำตอบ.......... ตอบตัวเองได้แล้วใช่มั๊ย .......
บางคนก็บอกว่ามันคือการเผลอพลั้ง เปล่าหรอก มันทำไปโดยไม่รู้ตัวแบบนั้นต่างหาก ทางการแพทย์เค้าเรียกว่า "จิตใต้สำนึก" ไม่ใช่เฉพาะคนที่มีปัญหาทางจิตเท่านั้นนะถึงจะมีได้ คนธรรมดาอย่างเราๆก้มีเหมือนกันนั่นแหละ ชักจะดูซีเรียสมากไปละ
ก็นั่นแหละทุกคนถึงชอบทำอะไรแปลกๆ (เราก็แปลก) เหมือนที่มีคนเคยบอกว่า "ชีวิตบนโลกแปลกๆ" เคยได้อ่านเรื่องของเค้า
มันก็แปลกจริงๆแหละ เหมือนที่เค้าว่า ไม่ว่าจะเรื่องชีวิต ความรัก หรือ ความขัดแย้งใดๆก้ตาม
ก็บนโลกมีคนตั้งเป็นหมื่นเป็นแสนล้านคน แม้ว่าเราจะเจอเพียงบางคน เรื่องบางเรื่องบนโลกใบนี้ มันก็ยังจะทำความแปลกให้เราอยู่ดี
นี่ก็คือความแปลกที่สำหรับเราคิดว่ามันไม่แปลกเอาซะเลย
การทำอะไรแปลกๆของคนเรา บางครั้งก้น่ามองว่าจริงๆมาจากอะไรกันแน่น้า ลองหาดูเหอะเราว่าไม่มีทางเจอ
ก็คนเรา ไม่จำเป้นต้องทำอะไรที่มีเหตุผลเสมอ เห็นออกบ่อยที่เรามักจะทำตามใจเราเอง ชอบก็ทำ ไม่ชอบก็ไม่ทำ ไม่เห้นต้องขอเหตุผลเลยจริงมั๊ยหละ
นั่นแหละเราว่านะทั้งหมดทั้งมวลถ้าเราใช้คำว่า"เข้าใจ" เป้นสิ่งสำคัญคงดีเน้อะ แม้ว่าบางทีเป็นสิ่งที่พยายามจะทำได้ยากก็ตาม
ไม่ได้บอกว่าให้เข้าใจจิตใจของทุกคน เพียงแต่ต้องเข้าใจที่จะยอมรับในความคิด การกระทำที่แตกต่างของคนมากมายบนโลกใบนี้ที่เกิดขึ้น
เพราะไม่มีใครจะเข้าใจคนอื่นได้ทั้งหมดหรอก อย่ามาหลอกกันซะให้ยาก ไม่เชื่อเด็ดขาด เพราะ อย่างที่บอกตัวเราเองก้ยังไม่เข้าใจตัวเราเองเลย
บางอย่างยังรู้สึกว่าทำไปได้ ก้นั่นงัยก็จะทำงัย หรือบางอย่างไม่อยากทำ แหมก้มันจำเป็นนี่หน่า.......
ก้ต้องเข้าใจว่านอกจากตัวเราแล้วอะไรที่อยู่ข้างๆเรามันก็มีผลต่อชีวิตเราเสมอไม่มากก็น้อย ยอมรับซะเถอะ ว่าการเข้าใจตัวเองมันเป็นเรื่องยาก
ไม่ต้องหาเหตุผล เอาน่า...... ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น จะดีจะร้าย สิ่งที่ต้องดูแลและปกป้องเป็นพิเศษนอกเหนือจากสิ่งที่เราคิดว่าเรารักแล้ว
ขอให้เหลียวหันกลับมาดูแลความรู้สึกตัวเองซักหน่อย พยายามเข้าใจและยอมรับมันซะ แม้เราจะไม่เข้าใจมันได้ทั้งหมด
แต่อย่างน้อยก็เปิดโอกาสให้ได้สัมผัสกับความรู้สึกตัวเองบ้างก้คงจะดี ก้ความรู้สึกมันอยู่จะกับตัวเรา อยู่กันไปจนกว่าเราจะไม่หายใจนั่นแหละ.... March 15 "การที่เราจะรักใครสักคน " .....ลองอ่านดูนะ ลองอ่านดูแล้วก็รู้สึกดี ดูยิ่งใหญ่ดี.....ก็เลยอยากให้ลองอ่านกันดู ......แม้มีเรื่องที่ไม่เห็นด้วยบ้าง
แต่อย่างว่า ความรักบริสุทธิ์มันคือสิ่งที่สวยงาม (เค้าว่ากันว่า) ก็คงนานาจิตตังแหละเน้อะ
...............คนที่จะตอบคำถามนี้ได้ดีที่สุดก็คงเป็นคนที่รู้จักการที่ได้รักใครซักคนหละมั้ง เห็นว่างัยอะ................
การที่เราจะรักใครสักคน ไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลว่าทำไมเราไปรักเค้าได้ แต่ให้รู้ว่าทุกวันนี้เรารักเค้าและต้องรักให้ดีที่สุดก็พอการที่เราจะรักใครสักคน ไม่ต้องสนว่าทางข้างหน้าจะมีอุปสรรคมากมายแค่ไหน ควรนึกขอบคุณโชคชะตาที่สร้างให้มีอุปสรรค เพื่อให้เราทั้งสองได้ร่วมฟันฝ่าไปด้วยกัน
การที่เราจะรักใครสักคน ไม่ต้องไปเสียเวลาคิดว่าเค้าทำอะไรเพื่อเราบ้าง แต่ให้มานั่งถามตัวเองดูว่า.....วันนี้เราทำอะไรเพื่อคนที่เรารักหรือยัง????
การที่เราจะรักใครสักคน ไม่ต้องไปมัวระแวงว่าเค้าจะมีคนอื่นนอกจากเรา.......... แต่ระวังใจตัวเองให้เข้มแข็งพอที่จะไม่รับใครเข้ามาในใจอีก
การที่เราจะรักใครสักคน ไม่ต้องไปขุดคุ้ยเรื่องราวในอดีตของเค้าว่าเค้าเคยมีใครยังงัย ....แต่ให้คิดว่าทุกวันนี้มี เค้า และเราอยู่ด้วยกัน อดีตถึงอย่างไรก็คืออดีต
การที่เราจะรักใครสักคน เมื่อทะเลาะกัน คำว่า แพ้ หรือ ชนะ ก็ไม่สำคัญเราจึงยอมให้เค้าเป็นฝ่ายชนะเสมอ ถ้าเค้าสบายใจ
การที่เราจะรักใครสักคน ไม่ควรพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเค้า แต่ควรพยายามปรับปรุงตัวเราให้เข้ากับเค้าจะดีกว่า
การที่เราจะรักใครสักคน ไม่ควรหูเบา เพราะอาจทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเรากับคนที่เรารักได้
การที่เราจะรักใครสักคน ไม่ใช่การสัมผัสกันด้วยกาย แต่เป็นการสัมผัสกันด้วย
 ต่างหากการที่เราจะรักใครสักคน ไม่จำเป็นต้องบอกรักกันทุกวัน เพราะการที่เราห่วงใยกันอยู่เสมอๆ ก็สามารถทดแทนคำว่ารักได้ดีแม้สักล้านคำ
การที่เราจะรักใครสักคน ไม่เกี่ยวกับสิ่งของนอกกายใดๆเลย เพราะความรักไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงิน หรือแลกมาด้วยทรัพย์สิน
การที่เราจะรักใครสักคน ไม่ต้องคอยนับว่าเค้าจะมีข้อเสียซักกี่ข้อ เพราะข้อดีที่เค้ามีก็มากพอจะทำให้เราลืมข้อเสียทั้งหมดของเค้าได้
การที่เราจะรักใครสักคน ไม่จำเป็นต้องตัวติดกันตลอดเวลา แค่เรามีเค้าอยู่ในใจทุกนาทีก็พอ
การที่เราจะรักใครสักคน เมื่อเห็นเค้าเสียใจไม่จำเป็นต้องรอจนกระทั่งเค้าเสียน้ำตา แล้วค่อยเข้าไปปลอบใจ แต่ควรรีบไปแบ่งเบาความทุกข์ของเค้า
เสียตั้งแต่เราเห็นเค้าเงียบๆซึมๆไปเพราะหากเราปล่อยเค้าไว้จนสายเกินผลสุดท้ายคนที่เสียใจที่สุดเมื่อรู้ตัวก็คือเราเอง
การที่เราจะรักใครสักคน อย่ารอที่จะบอกรัก ให้รีบบอกคนที่เรารักซะ ก่อนที่จะไม่มีเค้าคนนั้นให้บอกอีกต่อไป
การที่เราจะรักใครสักคน แม้อาจทำให้ตาบอด แต่ก็ทำให้เรารู้ว่า ความสุขจากการที่ได้รักใครนั้นมันมีมากมายแค่ไหน???????????
การที่เราจะรักใครสักคน จงเชื่อมั่นในตัวเค้ามากๆ การที่เราจะรักใครสักคน ง่ายยิ่งกว่าการพยายามลบเค้าออกไปจากหัวใจ
"ความรัก"สอนให้เราได้เรียนรู้หลายๆสิ่ง "ความรัก"เป็นบทเรียนดีๆที่ไม่อาจเข้าใจถ่องแท้ถ้าไม่ได้สัมผัสด้วยตนเอง
"ความรัก"ทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้นและเข้าใจอะไรๆมากขึ้น "ความรัก"ทำให้เราเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ
นี่คือสิ่งที่เราได้เรียนรู้จาการที่เราได้รักใครสักคน .......... นี่แหละหนา"ความรัก "
ถ้าคุณรู้ว่าคุณรักใครและใครรักคุณ
จงรักษาและถนอมน้ำใจของเค้าไว้ เพราะไม่มีใครรู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร
ฉะนั้นจงทำวันนี้ให้ดีที่สุดเพื่อคนที่คุณรักและรักคุณให้มากที่สุดจะได้ไม่ต้องมาเสียใจทีหลังจริงมั๊ย????? March 14 สวัสดีค่ะ ........spaces เราเองดีจ้า......ทุกคนวันนี้เป็นวันที่แสนจะตื่นเต้น มีเป็นของตัวเองแล้วเหมือนกันน้า
หลังจากที่งมโข่งอยู่นานในที่สุดพระเจ้าก็ส่งคนที่น่ารักที่สุดในโลกมาช่วยเด็กผู้หญิงคนนี้
เค้าก็คือ "พรรณ" เพื่อนร่วมรุ่น nurse 92 ของเรานั่นเอง ต้องขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูงมา ณ โอกาสนี้
เย้ เย้ ก็มีที่ทำให้หายคิดถึงกันเพิ่มอีกที่ ถ้าใครไม่ค่อยจะได้เห็นหน้ค่าตากันคิดถึงก็แวะเข้ามาบ่อยๆก็ได้
แต่ถ้าเจอกันบ่อยๆจนเบื่อที่จะเห็นหน้า นี่ก็เป็นอีกทางเลือกนึงแหละ
ตอนนี้ก็รู้สึกว่าตัวเองแก่ขึ้นยังงัยไม่รู้ซิ ก็จากเด็กผู้หญิง ก็จะกลายเป็นผู้หญิงวัยทำงานไปซะแล้ว
แม้ว่าจะยังคงไม่สวยเหมือนเดิม แต่อย่างน้อยสิ่งที่เปลี่ยนแน่ๆก็คือความคิด ที่อาจจะรวบรวมจากประสบการณ์
ที่ดีบ้าง ไม่ดีบ้างปนๆกันอะแหละ สิ่งที่ภูมิใจก็เห็นจะเจ้าปริญญาบัตรที่กำลังจะได้ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า
เป็นสิ่งยืนยันความอดทนอันยาวนานตลอดระยะเวลา 4 ปี กินไม่อิ่ม นอนไม่หลับ เหนื่อยก็เหนื่อย
ที่สุดก็กำลังจะได้มันมาแล้ว......ส่วนอนาคตข้างหน้าหรอ.... ก็มีแผนการไว้ร้อยแปดพันเก้า พันกันยุ่งไปหมด
ไม่รู้จะทำอะไรก่อนดีอยากทำไปซะหมด นู่นก็ดี นี่ก็ได้ ก็เลยไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นงัย ก็อย่างที่เค้าบอกอะแหละ
"ชีวิตเป็นอะไรที่ไม่แน่นอนเสมอ" ถ้ารู้อนาคต พรุ่งนี้ก็คงไม่มีใครอยากตื่นขึ้นมา
สู้รอไว้ลุ้นพร้อมกับตื่นมายิ้มรับกับวันใหม่ดีกว่านะคะ สู้ สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆ |
|
|
